مصرف برخی داروها

نگاهی دیگر به عوارض جانبی داروهایی که مصرف می­کنید بیندازید - ریزش مو ممکن است در لیست این عوارض باشد. نمونه هایی از این داروها عبارتند از رقیق کننده های خون، داروهای آکنه با ویتامین A بالا، استروئیدهای آنابولیک، یا داروهای آرتریت، افسردگی، نقرس، مشکلات قلبی یا فشار خون بالا.

 برای تقویت موهای خود از مکمل های مختلفی می­توانید استفاده کنید که یکی از آنها محصولات حاوی بیوتین است. برای خرید و قیمت قرص بیوتین خارجی (ویتامین B7) به داروخانه آنلاین مراجعه کنید.

بچه دار شدن

هنگامی که باردار هستید، هورمون های شما از ریزش معمول موها نیز جلوگیری می­کند. این امر باعث می­شود موها ضخیم تر و خوش طعم تر به نظر برسد. پس از زایمان، موهای اضافی را از دست می­دهید، زیرا هورمون های شما دوباره تغییر می­کند. پس از گذشت حدود 3 تا 6 ماه همه چیز به حالت عادی بازمی­گردد.

کمبود آهن

آهن به حفظ سلامت موهای شما کمک می­کند. هنگامی که سطح آهن کاهش می یابد، ریزش مو اتفاق می­افتد. احتمالاً علائم دیگری را نیز خواهید داشت که نشان می‌دهد کمبود آهن مقصر ریزش مو است، مانند ناخن‌های شکننده، پوست زرد یا رنگ پریده، تنگی نفس، ضعف و ضربان قلب سریع.

استرس

گاهی اوقات، استرس زیاد می­تواند باعث شود سیستم ایمنی بدن شما دچار اختلال شده و به فولیکول های مو حمله کند. نگرانی و اضطراب زیاد همچنین می­تواند رشد موهای شما را متوقف کند، که احتمال ریزش مو را هنگام برس زدن افزایش می­دهد.

انجام جراحی کاهش وزن

از دست دادن مقداری از مو پس از انجام جراحی کاهش وزن طبیعی است، اما در صورت وجود کمبود روی، احتمال ریزش مو افزایش می یابد. برای کمک به بهبود این وضعیت می­توانید از مکمل های حاوی روی استفاده کنید.

یکی از این مکمل ها کپسول هیرویت است که علاوه بر روی (زینک) حاوی سایر مواد مغذی مفید برای مو می­باشد.

عدم دریافت پروتئین کافی

بدن برای اینکه کمبود پروتئین خود را جبران کند، رشد موها را متوقف می­کند. حدود 2 تا 3 ماه پس از آن، ریزش موها شروع می­شود. افزودن گوشت، تخم مرغ، ماهی، آجیل، دانه‌ها و لوبیا بیشتر به وعده‌های غذایی‌تان می‌تواند پروتئین بیشتری را وارد رژیم غذایی کند.

روش هورمونی برای پیشگیری از بارداری

اگر در خانواده خود سابقه ریزش مو را داشته باشید، کنترل هورمونی بارداری مانند داروهای ضد بارداری خوراکی، ایمپلنت ها، تزریقات، حلقه های واژینال و چسب ها می­توانند باعث ریزش مو شوند. پزشک شما ممکن است یک گزینه غیر هورمونی را توصیه کند که موجب ریزش مو نشود.

کنار گذاشتن کنترل بارداری

نه تنها شروع هورمونی ضدبارداری می­تواند باعث ریزش مو شود، بلکه ترک آن نیز می­تواند این تأثیر را داشته باشد. احتمالاً چندین هفته یا چند ماه پس از توقف متوجه تغییر خواهید شد.

رفتار نادرست با موها

گاهی اوقات رفتار نادرست با موها موجب ریزش مو می­شود. استفاده بیش از حد از شامپو، برس زدن یا شانه کردن موها در هنگام خیس بودن، مالیدن خشک کردن مو با حوله، یا برس کشیدن بیش از حد سخت یا زیاد، همگی می­توانند تارهای مو را تحت فشار قرار داده و باعث شکستن آن ها شوند. دو دلیل اصلی شکستگی عبارتند از: سفت بستن موها و بافتن موها.

گرما

استفاده روزانه از سشوار، اتوی مو و دستگاه های فر کننده باعث خشکی موها و شکنندگی بیشتر آن می­شود. سفید کننده ها، رنگ ها، نرم کننده ها و اسپری های مو نیز می­توانند همین کار را انجام دهند.

مشکلات و بیماری ها

ریزش مو نشانه بیش از 30 بیماری از جمله سندرم تخمدان پلی کیستیک، کرم حلقوی روی پوست سر، اختلالات تیروئید و بیماری های خودایمنی است. همچنین ابتلا به آنفولانزا، تب بالا یا عفونت ممکن است موجب ریزش شود.

سیگار

موها از آسیبی که سیگار می­تواند ایجاد کند مصون نیست. سموم موجود در دود سیگار می­تواند به فولیکول های مو آسیب رسانده و از رشد و ماندن موها روی سر جلوگیری کند.

یائسگی

تغییر هورمون ها در دوران یائسگی می­تواند ریزش مو را افزایش دهد. این ریزش پس از حدود 6 ماه باید از بین برود، اما اگر متوجه کم پشت شدن موها یا ریزش مو در بالای سر و تاج سر خود شدید، با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است ریزش مو الگوی زنانه داشته باشید که قابل درمان است.

کندن موها

اختلال کندن مو یا تریکوتیلومانیا یک بیماری روانی است که باعث می­شود موهای خود را بکنید و حتی با وجود لکه های طاسی، توقف این کار ممکن است سخت باشد. فرد مبتلا به این اختلال ممکن است بخواهد مژه ها یا ابروهای خود را نیز بکند.

اختلال در خوردن

هم بی اشتهایی و هم پرخوری عصبی می­توانند باعث ریزش موها شوند، زیرا بدن مواد مغذی مورد نیاز برای رشد و حفظ موهای سالم را دریافت نمی­کند. اینها اختلالات روانی هستند و باید توسط تیمی متشکل از متخصصان سلامت روان، متخصصان تغذیه و سایر متخصصان پزشکی درمان شوند.